А как правильно?

          Менавіта   такой яна была, калі напачатку вайны - з 26 на 27 чэрвеня 1941 года павінна была   папасці    як “ палітычная”    ў Чэрвеньскую турму: шматлікая   калона палітзняволеных - грамадзян Беларусі, Польшы, Літвы, Латвіі, Расіі   з Мінскай і Барысаўскіх   турмаў   напярэдадні вайны была   этапіравана   ў Чэрвеньскую.   Яны шлі па шашы Мінск – Магілёў...    За кіламетраў 15 да Чэрвеня   дзе   да дарогі з дзвюх бакоў   падступае   лес   і      ёсць   паварот на вёску   Кукалеўка   некаторыя   зняволеныя,   як сведчыць сама Йоанна  і   і ншыя   сведкі   тых падзей, былі растраляныя ....,   іх   жыццёвая дарога   была спынена куляй Нкведыста.   Астатнія ж   пад пільнымі прыцэламі    аўтаматаў злачынцаў   рушылі да месца свайго наз...

                 Мікалай Равенскі - кампазітар, імя якога вярнулася на Бацькаўшчыну ў скарбонку нацыянальнай культуры  напрыканцы  80-х у пачатку --90гадоў: мемарыяльная дошка ( аўтар - Г. Матусевіч) ў  яго гонар  адкрылася на яго Радзіме ў старажытным Ігумене 2 лістапада 1993года. Падзея гэтая  стала магчымай дзякуючы намаганням мясцовай інтэлігенцыі, якую падтрымалі на той час дэпутаты Чэрвеньскага гарадскога Савета. Клопатамі дырэктара краязнаўчага музея Ганны Аўласенка каля дома дзе  з восені 1941 да лета 1944 года жыў Мікола Равенскі адбылася ўрачыстасць, на якую завіталі мясцовыя жыхары, госці з Мінска...Сабраліся ўсе тыя хто цаніў,  і разумеў значэнне творчасці кампазітара для беларускай культуры. Гэтая падзея усялала НАДЗЕЮ ў сэрцы людзей якія дбалі пра  нацыянальнае адраджэньне, змагаліся за вяртанне ў нашае жыццё імёнаў выдатных землякоў, незаслужана забытых, замеценых завірухамі друго...

Часть 1. ДОЛГОЖДАННОЕ ПРЕДЛОЖЕНИЕ: Был июнь. Мой одиннадцатилетний ребёнок, воспитанник воскресной школы   Червенского костёла Воздвижения Святого Креста ГОТОВИЛСЯ ПРИНЯТЬ   ПЕРВУЮ Святую Комунию , когда   со стороны   катехетки – учительницы воскресной школы - поступило предложение   на поездку   его    в детский оздоровительный лагерь в Польшу под патронажем известной у нас в республике общественной благотворительной организации «КАРИТАС». Поездка планировалась   с 13 августа на 14 дней.   Предложение мной было принято, потому что   Галина Ивановна, так звали катехетку, была не только преподавателем воскресной школы, но   и гимназии, где учился Стасик: и сын, и Галина Ивановна, хорошо знали друг друга – так что не доверять или не отпускать ребёнка в поездку   не было причин. А руководителем группы   планировалось, что будет именно она -   Галина Ивановна. Хорошо зарекомендовала себя   и общественная ...